03 Nov 2018

Geluk is de geur van Bergamot

Betty de Keizer met geluksschilderij Bergamot

Het geluksschilderij dat in het komende nummer van P+ wordt afgedrukt is gemaakt door Betty de Keizer. Ze legde een bijzondere dubbele bodem in dit werk, dat ze dit najaar in Zuid-Italië maakte. Op de tafel liggen Bergamot vruchten, die al vele eeuwen bekend staan om hun gelukkig stemmende geur. 

Betty (1952) uit ’s-Graveland maakte dit schilderij na de oproep van P+ om geluksschilderijen in te leveren. In het interview in een P+ Special  raadde duurzaam cateraar Bob Hutten iedereen aan om zo’n geluksschilderij te maken en dit te delen met vrienden en familie. Het effect? In de maanden en jaren daarna zal iedereen bijdragen om de wens van de maker in vervulling te laten gaan.

De Keizer nam een doek en schildersspullen mee op reis. Ze had al een vaag idee van wat ze wilde gaan maken. 

Ze vertelt: “Dit geluksschilderij gaat over ons prachtige uitzicht, de drooggevallen rivierbedding, de Middellandse Zee vaag in de verte. Maar vooral ook over de bijzondere vrucht op tafel die bijna nergens ter wereld meer wordt verbouwd of wil groeien: de bergamot, een citrusvrucht, ontstaan als een spontane kruising. Hier in de punt van de laars van Italië, in het zuiden van Calabria, zijn nog maar een paar telers over die er geen afscheid van kunnen nemen.”

De Keizer vroeg zich af: Is het de bijzondere geur die gebruikt wordt in parfums? Is het de esoterische olie die uit de schil gewonnen wordt? Behalve voor aromatherapie, onder andere tegen depressie, wordt de olie ook gebruikt om earl grey thee van te maken. “Dat is een prachtig verhaal, hoe dat is ontstaan. Er was een scheepslading met hele dure thee op weg naar Engeland. Ook vervoerde het schip een lading met bergamotolie. Het schip kwam in zwaar weer terecht. De flessen olie braken en de geur verspreidde zich door het ruim. In Engeland aangekomen leek de thee waardeloos te zijn geworden, maar een handige handelaar bedacht een nieuwe naam voor deze bijzondere nieuwe smaak. Het sloeg aan. Zo is Earl Grey-thee ontstaan.”

Ondanks de populariteit van deze bergamot gaat het de boeren niet al te best. “Wij keken over zo'n boomgaard uit. Bergamot levert nauwelijks iets op”, vertelt De Keizer. “Toch kunnen de Italianen er geen afstand van nemen. We hadden het er over met Hugo, de zoon van een deze boeren. Hij had al vaak tegen zijn vader gezegd: ‘Hou er toch mee op. Je werkt voor niks’. Maar hij bleef doorgaan, zelfs nadat de boomgaard tot twee keer toe werd verwoest. Hij was gelukkig, zei hij. En wat er toen gebeurde? Toen vader overleed, heeft diezelfde zoon de boomgaard overgenomen. En hij was advocaat! Hij leverde een bloeiende praktijk in! Hij zei: ‘Ik weet niet wat het is, maar ik voel me hier ook gelukkig. Zelfs de varkens die ik gevallen vruchten voer, lijken vrolijker te zijn dan de varkens die iets anders te eten kregen…’ Nou ja, hoe kan dat?”  

Terug naar de voorstelling van haar geluksschilderij: “Mijn wens is dat er altijd boeren zullen zijn die doorgaan met het verbouwen van groenten en vruchten die al zoveel eeuwen bijdragen aan onze geluksbeleving.”

Daarom geeft ze graag het e-mailadres door van Nederlanders die in Calabrië wonen, om dit geluk met anderen te kunnen delen. Zij organiseren in Agriturismo il Bergamotte van Hugo cursusweken: goskrijger@gmail.com





Reacties op dit bericht